วันพฤหัสบดีที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2556

แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว



 

แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว

... เกาะปัญหยี ...

      เกาะปันหยี เป็นเกาะเล็ก ๆ มีที่ราบประมาณ 1 ไร่ มีบ้านเรือน 300 หลังคา มีประชากรประมาณ 4,000 คน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของที่ว่าการอำเภอเมืองพังงา ประมาณ 7 กิโลเมตร มีลักษณะเป็นเขาหินปูนสูงชะลูด แวดล้อมด้วยเกาะน้อยใหญ่
                 

 และด้วยพื้นที่เป็นแผ่นดินอยู่น้อยนิดนี้ ชาว เกาะปันหยี ใช้เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางหมู่บ้านและศาสนา ส่วนบ้านเรือน ร้านค้า และโรงเรียนตั้งอยู่ในน้ำ เดิมทีมีทางเดินเชื่อมถึงกันด้วยสะพานไม้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสะพานปูนในปัจจุบัน เวลาน้ำขึ้น "หมู่บ้านปันหยี" จึงแลดูเหมือนหมู่บ้านลอยน้ำ แต่พอน้ำลงจะเห็นว่าบ้านนับร้อยหลังนั้น ตั้งอยู่บนเสาที่ปักในเลนมาตั้งแต่อดีต

                                                

 แปลกไหม? หากเด็ก ๆ บน เกาะปันหยี ไม่เคยเล่นดิน ไม่รู้จักไม้กวาด เพราะที่ เกาะปันหยีม่มีฝุ่นไม่มีชายหาดและทรายที่สวยงาม แต่ที่ เกาะปันหยี มีแหล่งชมพระอาทิตย์ขึ้นและตกที่สวยงามไม่แพ้ที่ไหน ๆ อีกทั้งวัฒนธรรมประเพณีที่ดีงามของผู้คนในสังคม เกาะปันหยี ยังเป็นภูมิคุ้มกันให้ลูกหลานปลอดจากอบายมุข โดยบน เกาะปันหยี ไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ ซึ่งไม่ควรที่จะมีใครนำเข้าไปด้วย และถึงแม้จะอยู่ไกลจากฝั่ง แต่ชาวปันหยีก็มีไฟฟ้าใช้เป็นของตัวเอง

                                                

                                          o  _______________________________________  o


 


 

เกี่ยวกับฉัน

                                                 


 

...สวัสดีค่ะ ...


ขอต้อนรับเข้าสู่เว็บบล็อก ของ นส.อภิชญา นิลพฤกษ์ สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ

ประวัติส่วนตัว

ชื่อเล่นของฉันชื่อ ไลล่า
ศาสนา อิสลาม
เกิดวันที่ 27 เดือน ตุลาคม พศ.2535
อายุ 20 ปี
กรุ๊ปเลือด บี
สถานภาพ โสด
น้ำหนัก/ส่วนสูง 43 กิโลกรัม  162 เซนติเมตร
เวลาว่างฉันชอบฟังเพลง วาดรูป เล่นเกม
นิสัยของฉัน เป็นคนง่ายๆ สบายๆ ร่าเริง โกรธง่ายหายเร็ว


การศึการศึกษา

-จบการศึกษามัธยมศึกษา ปีที่ 3 จาก โรงเรียนคลองเคียนรัฐราษฎร์รังสรรค์
-จบการศึกษามัธยมศึกษา ปีที่ 6 จาก โรงเรียนตะกั่วป่าคีรีเขต
-ปัจจุบันศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต สาขาคอมพิวเตร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ 

คติประจำใจ

...ไม่มีความจำเป็นต้องท้อ ทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้ ด้วยสิ่งที่มี จากที่เป็นอยู่...